ภาษาปริศนาคำทายไทลื้อ


ผู้วิจัย : นางสาวธีระวรรณ์ เชื้อสะอาด
สาขา : ภาษาไทย
อาจารย์ที่ปรึกษา : รองศาสตราจารย์สนิท สัตโยภาส
อาจารย์ที่ปรึกษาร่วม : รองศาสตราจารย์ ดร.สมพงศ์ วิทยศักดิ์พันธุ์

บทคัดย่อ


การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์กลวิธีการใช้ภาษาปริศนาคาทาย ไทลื้อที่ปรากฏเป็นข้อมูลประเภทวรรณกรรมมุขปาฐะ ซึ่งได้จากการสัมภาษณ์วิทยากรผู้ให้ข้อมูล อายุ 50 ปีขึ้นไป จานวน 130 คน โดยใช้ทฤษฎีโครงสร้างทางภาษาเป็นแนวทางในการวิเคราะห์ กลวิธีการใช้ภาษาทั้งหมด 4 ด้าน คือด้านการใช้คา ด้านการใช้โวหาร ด้านการเล่นภาษา และ ด้านช่วงจังหวะ พยางค์ และสัมผัส
ผลการวิจัยพบว่า ปริศนาคาทายไทลื้อมีจานวน 280 บท จัดแบ่งหมวดหมู่ตามลักษณะ ของคาตอบได้ 8 หมวด โดยเรียงลาดับตามจานวนปริศนาคาทายที่พบจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ ปริศนาคาทายเกี่ยวกับสิ่งของเครื่องใช้ ปริศนาคาทายเกี่ยวกับพืช ผัก ผลไม้ และอาหาร ปริศนาคาทาย เกี่ยวกับสัตว์ ปริศนาคาทายเกี่ยวกับคน และอวัยวะต่าง ๆ ปริศนาคาทายเกี่ยวกับเครื่องมือ ที่ใช้ ในการประกอบอาชีพ และการดารงชีพ ปริศนาคาทายเกี่ยวกับปรากฏการณ์ และธรรมชาติ ปริศนาคาทายเกี่ยวกับศาสนา และพุทธศาสนาทั่วไป และปริศนาคาทายเบ็ดเตล็ด (ปริศนาคาทายหลายคาตอบ)
กลวิธีการใช้ภาษาของปริศนาคาทายไทลื้อ ด้านการใช้คา พบว่ามีการซ้าคา และการซ้าความ มากที่สุด รองลงมาคือมีการใช้คาภาษาปาก หรือคาภาษาชาวบ้าน คาเสริมบทหรือคาขยาย คาเลียนเสียง ธรรมชาติ คาแสดงอาการ และคาสองแง่สองง่าม ตามลาดับ ด้านการใช้โวหารพบว่า มีการใช้โวหารอุปลักษณ์มากที่สุด รองลงมามีการใช้โวหารปฏิภาค โวหารบุคลาธิษฐาน และโวหารอุปมา ตามลาดับ ด้านการเล่นภาษา พบว่ามีการเล่นภาษาแบบการแปลความหมายจากคาถาม ซึ่งพบมากที่สุด และยังมีการเล่นคำผวน ทั้งคำผวนในตัวคาถาม คำผวนจากคำถาม และคำผวนจากคาตอบในบทปริศนาคาทายไทลื้อ
สำหรับด้านช่วงจังหวะ พยางค์ และสัมผัส คือ จำนวนพยางค์ในแต่ละช่วงจังหวะ และการสัมผัสพยัญชนะ และสระในแต่ละช่วง แต่ละจังหวะของคาถามในบทปริศนาคาทายไทลื้อพบว่ามีปริศนาคาทายแบบสองช่วงจังหวะมากที่สุด รองลงมา คือ สามช่วงจังหวะ และสี่ช่วงจังหวะตามลำดับ


ดาวน์โหลดเอกสาร