บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

Graduate School Chiang Mai Rajabhat University

อัตลักษณ์ชาวอีสานจากบทเพลงลูกทุ่งที่ขับร้องโดย ต่าย อรทัย


ผู้วิจัย : นางยุวรี กุศล
หลักสูตร : ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขา : ภาษาไทย
อาจารย์ที่ปรึกษา : รองศาสตราจารย์สนิท สัตโยภาส
อาจารย์ที่ปรึกษาร่วม : รองศาสตราจารย์พิศมัย อำไพพันธุ์

บทคัดย่อ


การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ภาษา ศึกษาอัตลักษณ์ชาวอีสานจากบทเพลงลูกทุ่งที่ขับร้องโดย ต่าย อรทัย ศึกษาเปรียบเทียบอัตลักษณ์ของต่าย อรทัย กับนักร้องในยุคสมัยเดียวกัน และศึกษาเปรียบเทียบลีลาการประพันธ์เพลงของนักประพันธ์ที่แต่งเพลงให้ ต่าย อรทัยและนักร้องในยุคสมัยเดียวกันขับร้อง โดยศึกษาจากผลงานการขับร้องโดย ต่าย อรทัย จานวน 65 เพลง ขับร้องโดยศิริพร อาไพพงษ์ จานวน 20 เพลง ขับร้องโดยตั๊กแตน ชลดา จานวน 10 เพลง เพื่อวิเคราะห์ลักษณะการใช้ภาษาและศึกษาอัตลักษณ์ของชาวอีสาน ศึกษาเปรียบเทียบอัตลักษณ์ของนักร้องและลีลาการประพันธ์ของนักแต่งเพลง
ผลการวิจัยพบว่า การใช้ภาษาในบทเพลงที่ขับร้องโดย ต่าย อรทัย ใช้ภาษาที่เข้าใจง่ายตรงไปตรงมา เช่น คาซ้า คาซ้อน คาย่อ คาภาษาถิ่น คาอุทาน คายืมภาษาต่างประเทศ คาบ่งบอกสถานที่โดยตรงและโดยสัญลักษณ์ การใช้สานวนใหม่ ใช้ภาษาภาพพจน์ และประโยค ใช้ประโยคซ้า ประโยคซ้อน ใช้ประโยคตามหน้าที่ของประโยค ด้านอัตลักษณ์ พบค่านิยม ความเชื่อ วัฒนธรรมประเพณี การประกอบอาชีพ อาหารประจาท้องถิ่น ศิลปวัฒนธรรมการแสดงและเครื่องดนตรีอีสาน ศึกษาเปรียบเทียบอัตลักษณ์ของนักร้องพบว่า ต่าย อรทัย เป็นนักร้องที่มีความสุภาพ อ่อนน้อมถ่อมตน ขี้อาย ส่วนศิริพร อาไพพงษ์ เป็นนักร้องที่เข้มแข็ง เด็ดขาด กล้าแสดงออก ส่วนลีลาการประพันธ์เพลงของนักประพันธ์ ครูสลา คุณวุฒิ ใช้ภาษาถิ่นในการแต่งเพลงทุกเพลงให้นักร้องทุกคน ส่วน วสุ ห้าวหาญ เลือกใช้ภาษาถิ่นเฉพาะกับนักร้องบางคน
จากการศึกษาเพลงลูกทุ่งที่ขับร้องโดย ต่าย อรทัย ผู้วิจัยพบว่า ลักษณะเด่นด้านภาษาในบทเพลง คือ การใช้ภาษาถิ่นปนในเนื้อเพลง ส่วนด้านอัตลักษณ์ คือ ค่านิยมในการประกอบอาชีพในเมืองหลวงของหนุ่มสาวชาวอีสาน


ดาวน์โหลดเอกสาร