บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

Graduate School Chiang Mai Rajabhat University

ผลการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง เพื่อพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาสำหรับเด็กปฐมวัย โรงเรียนเจ้าพ่อหลวงอุปถัมภ์ ๙ จังหวัดเชียงใหม่


ผู้วิจัย : ว่าที่ร้อยโทไชโย ยาสมุทร์
หลักสูตร : ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขา : การวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น
อาจารย์ที่ปรึกษา : ผู้ช่วยศาสตราจารย์เยี่ยมลักษณ์ อุดาการ
อาจารย์ที่ปรึกษาร่วม : ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กัลยา ธรรมพงษา

บทคัดย่อ


การวิจัยเรื่องการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลังเพื่อพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาเด็กปฐมวัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบคะแนนพัฒนาการทักษะการคิดแก้ปัญหาของกลุ่มที่จัดการเรียนรู้แบบรวมพลังกับกลุ่มที่จัดการเรียนรู้ตามปกติ ศึกษาผลการพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาของเด็กในกลุ่มที่จัดการเรียนรู้แบบรวมพลังเป็นรายบุคคลและศึกษาพฤติกรรมการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือ กลุ่มประชากรที่ใช้ในการทดลองเป็นนักเรียนอนุบาล 2 ประจาปีการศึกษา 2548 ภาคเรียนที่ 2 จานวน 25 คนแบ่ง เป็นกลุ่มทดลองจานวน 31 คนและกลุ่มควบคุมจานวน 31 คน ด้วยการจับฉลาก (Lottery Method) ผู้วิจัยสร้างแบบทดสอบประเมินทักษะการคิด
ใช้ทดสอบก่อนและหลังการทดลองแล้วนาผลการทดสอบมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ t-test นอกจากนี้ ยังใช้แบบสังเกตพฤติกรรมการคิดแก้ปัญหา และแบบสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้แบบรวมพลัง โดยประเมินผลในภาพรวมด้วยการสังเกตเด็กในระหว่างทากิจกรรมแล้วนาผลการสังเกตมาหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลังมีคะแนนพัฒนาการทักษะการคิดแก้ปัญหาสูงกว่าเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ ผลของการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลังสามารถพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยสูงขึ้นอย่างมีนัยสาคัญ 0.05
การจัดการเรียนรู้แบบรวมพลังเด็กมีพฤติกรรมการปรึกษาหารือกันอย่างใกล้ชิดมากที่สุดรองลงมาเป็นพฤติกรรมการใช้ทักษะปฏิสัมพันธ์อย่างร่วมมือ การสร้างเป้าหมาย การสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพและพฤติกรรมความสัมพันธ์เชิงบวกฉันเพื่อน ตรวจสอบซึ่งกันและกัน ด้านทักษะการแก้ปัญหา เด็กมีพฤติกรรมการใช้ทักษะการแก้ปัญหาด้านทักษะการสังเกตมากที่สุดรองลงมาเป็นทักษะการตั้งคาถาม ทักษะการรวบรวมข้อมูล ทักษะการวิเคราะห์และทักษะการเชื่อมโยงตามลาดับ


ดาวน์โหลดเอกสาร